Vlamingen passen zich (graag) aan

Joepie, je bent er weer bij. Dan wil jij ook graag de meest stralende versie van jezelf worden? Dat hoor ik graag. Want als jij straalt, straalt heel je omgeving mee. En dan wordt de wereld een beetje mooier. Als je de nieuwsberichten volgt (ik van heel veraf), dan is dit geen grote luxe.

Vorige week vierden de Antwerpenaren hun eigen moederkesdag. Ik weet het. Antwerpenaren zijn een speciaal ras. Als je dan naar de kust gaat, dan kan je niet om hen heen. Heel Antwerpen zit dan op ’t strand. Of toch bijna.

Ook mijn kinderen komen graag het lange weekend van moederkesdag naar zee. Dit betekent dat mijn appartement dan omgetoverd wordt tot een kinderparadijs. Alle bedden worden dan beslapen. En dan heb ik gelukkig mijn camper. Ik boek dan een camperplaats op een rustige camping, weg van de drukke kust, een beetje het binnenland in.

Waar ik geen rekening mee had gehouden: mijn kleinkinderen vinden kamperen ondertussen ook tof. Dus toen ze hoorden dat Nona op de camping ging slapen, wilden ze met Nona mee. Mijn kleindochter Louise vindt het geweldig. Ze vraagt wel: versta ik de kindjes daar? Ik zeg dan, ja hoor. Ze spreken Nederlands.

Ik stond nog niet goed stil of ze sprong al uit de camper: “Nona, ik ga al vriendjes zoeken he” en weg was ze. Ik kreeg mijn standplaats toegewezen, korte uitleg over de accommodatie, alles installeren, bed opdekken, tafel en stoelen uithalen. Een halfuurtje later ging ik naar Louise op zoek.

Ik trof ze aan op de trampoline met 4 andere meisjes en wat me verbaasde: ze sprak moeiteloos Nederlands. Hiermee bedoel ik: geen Vlaams maar Nederlands. Hollands dus. Ik vond dat zooooo grappig. Haar Hollands accent was vlekkeloos. Precies of ze zelf Hollandse was.

Ik vroeg haar: “Waarom spreek jij Hollands en geen Vlaams?”. Zomaar zei ze. Ik vind dat leuk.

Heb jij dat ook al opgemerkt? Dat wij Vlamingen ons heel gemakkelijk aanpassen? We spreken Frans, Engels, Duits, Spaans, Italiaans, … Ook al kennen we er niks van, we proberen ons steeds verstaanbaar te maken in de taal van de ander. We vullen onze gebrekkige kennis aan met handgebaren om er zeker van te zijn dat de andere ons verstaat.

Je kan hier op twee manieren naar kijken:

1. We geven onze eigen identiteit op omdat we ons minderwaardig voelen. Het Calimero effect.
2. We vinden het geweldig dat we op vele taalfronten thuis zijn en ons in vele talen verstaanbaar kunnen uitdrukken. We zien het als een talent om flexibel te kunnen zijn.

Voor mij ligt de waarheid in het al dan niet bewust kiezen voor de aanpassing.

Zo fietst er in mijn fietsclub een Franstalige Belg mee die al tientallen jaren in Vlaamstalig België woont en weigert Nederlands te leren. Zelfs de simpelste woorden verstaat hij niet.

Sommigen ergeren zich in hem en weigeren naast hem te fietsen. Anderen passen zich aan en spreken Frans. Dit is regelmatig een gespreksonderwerp na het fietsen.

Hoe kijk ik hier naartoe?

Iedereen mag zijn eigen keuzes maken. Hij mag dus kiezen enkel in het Frans te willen spreken. Jij mag dan opnieuw kiezen. Ofwel pas je je aan en spreek jij ook Frans. Daar kies ik voor. Ik zie het dan als een extra gratis training om mijn Frans bij te schaven. Want hij verbetert je ook als je “le” ipv “la” zegt. Dus dat is dan prima mee genomen.

Ofwel kies je ervoor in het Nederlands te antwoorden omdat je het belangrijk vindt je in je eigen taal te kunnen uitdrukken. En dat is ook prima. Je kiest er dan voor dat het gesprek snel zal gedaan zijn. 😜

Beide keuzes zijn goed. Want beide keuzes heb je bewust gemaakt en vanuit een positieve insteek.

Waar ik geen voorstander van ben omdat dit een regelrechte aanslag is op je energiepeil, is een keuze vanuit tegenstand. Ik ben er tegen dat deze man geen Nederlands wil leren en daarom spreek ik uit protest Nederlands. Hij moet zich maar aanpassen.

Als je vanuit weerstand of vanuit “ik ben hier tegen” handelt, breek je je eigen energie potentieel af. Dan geef je hem dus de regie over jouw innerlijke rust. Erger eigenlijk, jij geeft hem de macht om jou innerlijke onrust te bezorgen. Dat is dus een zeer destructieve manier om hiermee om te gaan. Dit betekent dus ook dat je aan vreemden de kans geeft dat zij door hun gedrag en hun keuzes jou een goed of een slecht gevoel geven. Je geeft dus je vrijheid af. En je geeft de regie af om over jouw eigen energie te waken.

Dat is echt geen goede keuze. Want je kan nooit iemand anders beïnvloeden of verplichten te doen wat jij wenselijk vindt. Iedereen heeft recht opzetten zijn eigen keuzes. En jij dus ook. Zonder je te ergeren. Zonder anderen te forceren zich aan te passen. Zonder iets af te dwingen. Zo bewaar jij je innerlijke rust. En zo bewaar jij je gevoel als betrouwbaar kompas. Je gevoel leidt je naar een bewuste keuze waarbij jij je goed voelt. Zonder emotie. Zonder drama. Zonder energieverlies.

Samengevat: maak bewuste keuzes vanuit jouw eigen behoefte. Niet vanuit de behoefte iemand anders te willen veranderen of de behoefte om gelijk te krijgen. Want op die manier neemt je energetisch potentieel af en straal je dus minder fel. En we hebben nu net veel stralende mensen nodig.

Liefst mensen die hun volledige potentieel uitstralen. Want deze mensen “besmetten” met hun positieve energie hun omgeving. En zo kan hun omgeving ook mee stralen. En dat is de weg die we met z’n allen te bewandelen hebben. Want als je straalt creëer je innerlijke rust. En vanuit innerlijke vrede krijgt wereldvrede terug een kans.

Straal je mee? Dan geef je wereldvrede een kans. Ruim alle conflicten binnenin jezelf op zodat jouw energie veld in zijn maximale potentie kan geactiveerd worden. Heb je nog wat innerlijke conflicten op te ruimen? Erger je je nog aan je moeder? Je vader? Je collega? Je schoonbroer? Je buurman? Deze ergernissen kan jij stoppen. Zelfs zonder dat je de ander dient te veranderen. Ja zeker, dat kan.

Neem vandaag nog de regie van je leven in handen en je weet me vast wel te vinden als je graag hebt dat ik je hiermee help.