Wie schrijft, die blijft.

Vorige week vroeg ik jullie om feedback te delen en foto’s te sturen van waar mijn boek is terecht gekomen. Ik vind het echt leuk om mijn boek te kunnen volgen tot in jullie huiskamer.

Het meest verrassende bericht kreeg ik van een dame die het volgende schrijft: “Mijn man en ik hebben een eigen zaak. Elke morgen rijden we naar ons kantoor. Het kan soms best een lange rit worden met al de files. Vanaf vandaag lees ik tijdens de rit voor aan mijn man. Zo zijn we sneller en beter gezind ter plaatse. En kan onze dag vrolijk starten”. Grappig he! Mijn dag kon ook niet meer stuk met die feedback.

Dus lieve << Test Mijn voornaam >>, hoe ervaar jij mijn boek? Laat je me het weten? Dat mag als antwoord op deze mail.

Zo zei me ook iemand: “wie schrijft, die blijft”. En dat bericht raakte me diep. Want het was net in de donkerste periode van mijn leven dat ik ben beginnen schrijven. Ik wilde iets achterlaten aan mijn kinderen. Iets anders dan materie. Iets waaruit ze zouden begrijpen waarom mijn lichaam “nee” zei. En wat ik allemaal deed om mijn lichaam terug in gang te zetten.

Voor diegene die mijn boeklancering hebben gemist, herneem ik hieronder mijn antwoord op de eerste vraag van het interview:

Van waaruit ontstond het idee om een boek te beginnen schrijven?

18 Oktober 2009 overleed mijn partner plots tijdens het lopen van een marathon in Amsterdam. Hartritmestoornissen die leidden naar een hartstilstand werden hem fataal. Hij was toen 49 jaar en ikzelf was 45 jaar. Met 6 kinderen (3 eigen kinderen, 2 stiefkinderen, 1 pleegkind) thuis en een eigen zaak werden het pittige tijden.

Ik probeerde ook tijd in te lassen voor rouw maar dat was niet gemakkelijk.

Toen de kinderen stilaan 1 na 1 het huis verlieten, en er meer tijd vrijkwam, zag mijn lichaam haar kans schoon om de stekker eruit te trekken. Mijn lichaam zei “stop” en ze legde me in 2017 plat. Een mogelijk nog moeilijkere tijd brak aan. Want zolang je “bezig” kan blijven, kan je je voldoende afleiden van de pijn die binnenin woekert. Maar toen mijn lichaam er de brui aan gaf, was ik enkel nog in staat om niks te doen en te sleffen van mijn bed naar de zetel en terug. Mijn lichaam vroeg me om te doorvoelen en dat was geen pretje. Hoe goed ik ook mijn best deed om te ontsnappen en afleiding te zoeken, mijn lichaam was onverbiddellijk: neen is neen. Gewoon liggen en voelen. Dit was een zeer donkere tijd. Zo donker dat ik zelfs geen bezoek meer toeliet. Ook niet van mijn kinderen noch van zussen en vriendinnen. Ik kocht online een hangmat en tijdens de donkerste dagen (die gelukkig in de zomer vielen 😊), spande ik mijn hangmat tussen de bomen in mijn tuin en beval ik mij niet uit de hangmat te komen. Dit om mezelf te beschermen. Ik zou me mischien iets kunnen aangedaan hebben. Op dat moment besloot ik te beginnen schrijven. Ik dacht: als er met mij iets gebeurt, wil ik mijn kinderen iets kunnen nalaten. Ik wil hen laten weten hoe ik me voelde en wat er in me omging.

Ik zette de verhalen op een blog afgeschermd met een code. Deze code gaf ik aan mijn kinderen. Tot op een dag, een vriend me vroeg of hij die verhalen eens mocht lezen. Ik vertrouwde hem en gaf toestemming. Hij was zo onder de indruk van die verhalen dat hij me vroeg: waarom zet je ze niet openbaar? Dit is zoooo waardevol. Vele mensen kunnen zich in jouw verhalen herkennen en hierin troost vinden. Vanaf toen, werden mijn verhalen openbaar. Later besliste ik, ik schrijf elke zondag een verhaal. En twee jaar later besloot ik, waarom bundelt ik deze verhalen niet in een boek. Voilà, Straal , lees jezelf gelukkiger was geboren.

Lieve << Test Mijn voornaam >>, nooit dacht ik er in die tijd aan dat mijn schrijfsels gingen leiden naar een boek. Ik hoorde van een dicht familielid: “dat had ik van jou nooit verwacht, dat je schrijverstalent had“. Inderdaad. “Ik ook niet“: antwoordde ik dan.

Dat noemen ze in flow leven, moeiteloos leven. Doe gewoon wat in je opborrelt. Zonder pushen, forceren, trekken, duwen. Spontaan. Zonder te weten waar naartoe. Gewoon voor de ervaring. En zie waar het je naartoe leidt. Vanuit het niet-weten, maar nieuwsgierig en met zin voor avontuur. En laat je “beperkende” gedachten er buiten. Anders had ik nooit of te nooit beginnen schrijven. Want ik wist dat ook niet dat ik goed kon schrijven. Erger nog: ik geloofde er steevast in dat schrijven niks voor mij was.

En ik hoor dat veel bij klanten. Klanten moeten van mij een dagboek of notitieboek bijhouden. Door je gedachten en gevoelens op te schrijven, geef je richting aan je acties. En 80% van die acties moeten acties zijn die bijdragen aan je meest vitale, energieke, vrije, vrolijke, compassievolle zelf. Klanten denken vaak dat een dagboek dient om je problemen op te schrijven. Zodat ze niet meer in je hoofd zitten. Dat kan.

Maar ik laat mijn klanten hun notitieboek gebruiken om te noteren waar ze naartoe willen. En geloof me: de eerste weken blijft dat boek onbeschreven. Niet omdat ze vinden dat ze niet kunnen schrijven. Dat maken ze zichzelf wijs (aan jezelf ken je een ander). Vooral, omdat mensen (ikzelf incluis, 8 jaar geleden) zichzelf niet kennen. En niet weten waarvan ze blij worden, wat hun talenten zijn, wat ze zo graag zouden bijdragen.

Voor mij is de grootste reden waarom mensen zich niet altijd goed in hun vel voelen, hun lichaam niet geven wat het nodig heeft, zich depressief en angstig voelen, gewrongen relaties niet opkuisen, in de verkeerde job blijven zitten, NIET: JE VERLEDEN, maar een GEBREK AAN VISIE OVER JE TOEKOMST.

Waarom zet je niet elke dag de juiste stappen richting je doel? Omdat je doel niet helder is. Vooral omdat je het niet opschrijft. Gedachten en gevoelens worden pas een kompas als je ze hebt opgeschreven. Dan wordt de rode draad van je gedachten en gevoelens duidelijk.

In het vakjargon noemen ze deze techniek “journaling”. Dat klinkt zeer voornaam maar dit wil gewoon zeggen: koop een schriftje en schrijf.

ChatGPT kan de voordelen van journaling mooi samenvatten:

1. Helpt emoties verwerken
Door gedachten en gevoelens op te schrijven, worden ze concreter en minder overweldigend. Je krijgt er meer grip op.

2. Vermindert stress en piekeren
Journaling werkt als een soort “mentale ontlading”: wat op papier staat, hoeft niet meer in je hoofd rond te spoken.

3. Geeft inzicht in patronen
Als je regelmatig schrijft, zie je terugkerende gedachten, triggers of gewoonten—dit kan helpen om negatieve patronen te doorbreken.

4. Verbetert zelfbewustzijn
Je leert jezelf beter kennen: wat je nodig hebt, wat energie geeft en wat net uitput.

5. Stimuleert probleemoplossend denken
Schrijven helpt je om situaties te analyseren en mogelijke oplossingen te onderzoeken zonder druk van buitenaf.

6. Versterkt je motivatie en doelen
Door doelen op te schrijven en je vooruitgang te volgen, blijft je leven richting krijgen en wordt groei zichtbaar.

7. Geeft ruimte voor creativiteit
Journaling hoeft niet alleen over problemen te gaan—het kan ook helpen om ideeën, dromen, inspiratie en plannen vast te leggen.

8. Verlaagt de drempel om hulp te zoeken
Door op te schrijven wat je voelt, wordt het soms makkelijker om dit ook met anderen te delen, mocht je dat willen.

9. Helpt bij het reguleren van depressieve gevoelens
Hoewel journaling depressie niet vervangt of geneest, kan het wel een ondersteunende techniek zijn naast professionele hulp: het maakt emoties hanteerbaarder en helpt met structuur.

10. Verhoogt veerkracht
Je ziet zwart op wit waar je doorheen bent gegaan en wat je hebt overleefd — dat geeft kracht.

In mijn 1 op 1 coaching sessies focus ik mij vooral op 4-5-6 en 7. Het is zo belangrijk om te weten waarom je door die blokkades heen wil werken. Want blokkades transformeren stuit op weerstand. En weerstand zien wij als iets lastig. Dus als we niet duidelijk voelen wat het overwinnen van die weerstand ons zal brengen, dan kunnen we de moed niet opbrengen om de juiste stappen te zetten en deze vol te houden.

In het WAAROM zit onze MOTIVATIE. En zolang we die motivatie niet hebben gevonden, zullen we de stappen niet kunnen volhouden.

Dus lieve << Test Mijn voornaam >>, ga naar de boekhandel, koop je een mooi schriftje, en begin met schrijven. Schrijven over je dromen. Schrijven over waarvan je gelukkig wordt. Schrijven over waarvoor je je dankbaar voelt. Schrijven over je talenten. Wat kan je goed? Wat doe je moeiteloos? En als je schriftje de eerste dagen leeg blijft, weet dat het dan niet komt omdat je niet goed kan schrijven. Het komt omdat je een tekort hebt aan zelfliefde. 

En nu zie ik dat mijn verhaal weer serieus lang wordt, dus uitweiden over “zelfliefde” is voor volgende zondag.

Lieve mensen
Jij kan het! Ik geloof in jou.
Doe mee. Schrijf en blijf!