Welke overtuiging is niet van jou?

Er was een periode in mijn leven dat ik het moeilijk vond om mezelf vakantie te gunnen. Als je kan kiezen tussen werken en vrije tijd dan kies je sowieso voor werken: dacht ik. Herkenbaar?

Je kan het al raden: deze overtuiging heb ik van mijn vader geleerd. We zaten eens tijdens een kerstdiner aan tafel met de ganse familie en mijn zus kreeg telefoon. Een klant belde om te vragen of hij nog steen kon laden. (mijn zus verkoopt gevelstenen) Mijn zus antwoordde: neen, dat lukt niet want ik zit op een familiediner. Mijn vader had dit gehoord en zei streng: klant is koning. Spring in je auto, ga die poort open doen en zorg dat de klant de steen kan laden.

Het is pas op mijn vijftigste dat ik begon te verstaan dat je niet alle overtuigingen van anderen dient over te nemen. Zij mogen hun overtuigingen hebben en jij mag er anderen hebben.

Maar dat is zoooooo moeilijk.

1. Ten eerste moet je al te weten komen: is dit mijn overtuiging of is dit een aangeleerde overtuiging van mijn ouders, mijn omgeving, de maatschappij, ….. waar ik eigenlijk niet achtersta.

2. Ten tweede ben je als kind zooooo loyaal naar je ouders toe dat het verdomd moeilijk is om toe te geven: vader dit is jouw overtuiging maar niet de mijne. En dan bijvoorbeeld tegen je vader zeggen: ik vind familie belangrijker dan klanten dus ik ga de poort nu niet opendoen. Dat is in ons gezin, not done. Wat onze vader zegt, is wet.

Tijdens mijn burn out periode ben ik 2 jaar elke woensdag naar de psycholoog gegaan om al mijn overtuigingen onder de loupe te nemen en een duidelijk beeld te krijgen van
1. Is dit mijn overtuiging of die van iemand anders ?
2. Wil ik deze overtuiging nog behouden of beperkt mij deze om een vrij leven te leiden?
3. Als ik die niet wil behouden, hoe geraak er dan vanaf?

En met succes!
De overtuiging “klanten gaan voor op vrije tijd” heb ik gelukkig laten varen. Het heeft me wel bloed, zweet en tranen gekost. Maar nu kan ik zonder schuldgevoel zeggen: de maanden juli en augustus breng ik een groot deel van mijn tijd door in mijn camper. Ik start op 1 juli met een tiendaagse tocht door het hoog gebergte samen met mijn reisgenoot Elke. Je kent haar wel van de 50 bloemetjes geel. Welk hoog gebergte? Dat beslissen we wel als we vertrekken.

Dus het zou kunnen zijn, dat er dan eens een zondag geen verhaal in jullie mailbox terecht komt. Dat hangt ervan af waar ik met mijn camper terecht kom. Maar niet getreurd. Je vindt vast nog inspiratie tussen de ondertussen 150 verhalen die ik heb geschreven en op mijn website staan. Je vindt ze hier.

Ik zou dan graag aan jullie willen vragen: schrijven jullie eens een review voor mij? Over mijn verhalen, over mijn coaching sessies, over mijn lezingen? Ik schat dat dit jullie 4 minuten van jullie tijd zal kosten. Lukt dat denk je? Je zou me er heel veel plezier mee doen.

Ik ben jullie eeuwig dankbaar.
En vergeet niet jullie oefening van de week:
welke overtuigingen heb ik? zijn deze van mij? Helpen mij die vooruit of beperken die mij? Hoe kan ik ze breken?