Koester de bladeren

De herfst is nu ook werkelijk gestart. Deze week heeft het heel hard gewaaid dus bladeren hebben gemakkelijk kunnen loslaten. Als ik dan mijn wandeling maak, zie ik overal mensen bladeren bij elkaar keren. Dit tafereel is nostalgie voor mij. Het katapulteert mij terug in de tijd dat ik nog in een huis woonde en vele bomen had in de tuin. Wat in de zomer super gezellig was en zorgde voor aangename koelte. Maar waarvan de bladeren keren in de herfst niet steeds met evenveel zin gebeurde.

We woonden toen samen met zes kinderen maar ik moet jullie niet uitleggen dat bladeren keren en in zakken doen nu niet de gedroomde weekend activiteit is van een puber. Om ze toch enigszins te verplichten, schreven we op de zakken hun naam. En elk kind moest per dag minstens 1 zak vullen. 
Hun VOLLE zak woog wel veel minder dan onze VOLLE zak. Straf he! 🤔
Maar 6 halfvolle zakken was dan toch beter dan niks.

Nu ik in een appartement woon, kijk ik er heel anders naar. Ik kan genieten van de vallende bladeren en ik gebruik het als meditatie techniek. Zeker als er veel wind is. Dan profiteert mijn energiehuishouding er dubbel van. Enerzijds zuivert de wind je elektromagnetisch veld en anderzijds: de gedachte om alles wat niet meer bij je past mee te laten voeren door de wind, is een super efficiënte methode om je rugzak die zwaar aanvoelt leeg te maken.

In onze fiets whatsapp groep stuurde iemand maandag deze tekst “Koester de bladeren. Als de bladeren vallen, herinnert de natuur ons eraan dat loslaten een deel van groeien is. Mooi he!”

Waarom houden we dan zo halsstarrig vast aan zaken waarvan we al lang weten dat we ze beter zouden loslaten? Wat is het lastige van loslaten? Dat je jezelf na het loslaten een periode leeg en naakt voelt. Kijk maar eens naar de bomen. Ze staan drie maanden helemaal kaal en onbeschut tegen regen en wind. Ze vertrouwen erop, meer nog ze weten, dat ze in de lente frisgroene bladeren krijgen. Ze maken zich niet druk om die periode.

Bij de mens is dat anders. Ik hoor van veel mensen die persoonlijk groeien: ik voel me zo eenzaam. En dat klopt. Je hebt vanalles losgelaten maar is nog niks nieuws in de plaats gekomen. Denk aan een relatie breuk maar nog geen nieuwe relatie, ontslag op je werk maar nog geen nieuw werk, ziekte en dus geen fut voor nieuwe stappen, verhuis, …..

Die winterse periode is hard voor een mens want hij kruipt in zijn hoofd en begint zichzelf allemaal verhaaltjes wijs te maken: wat als ik alleen oud moet worden? Wat als ik geen werk vind? Wat als ik niet genees? Wat als ik het niet gewoon kan worden in mijn nieuwe huis? ….

Daar hebben de bomen geen last van. Dat gepieker over iets wat er nog niet is en waarschijnlijk ook nooit zal komen maar waar een mensenbrein zichzelf wel mee verveelt. Die grootste blokkade naar innerlijke rust en geluk is blijven vastzitten aan gevoelens uit het verleden en zich zorgen maken over de toekomst. Verleden en toekomst bestaan niet, enkel in onze gedachten. Er bestaat enkel NU. Dus mensen die zeggen: ik ben rationeel en nuchter. Ik denk logisch na. Dat is niet. Maak jezelf dat niet wijs. Want er is enkel nu, dit moment. Dus als je piekert dan ben je al niet meer nuchter en rationeel want verleden en toekomst is een illusie. Die bestaan niet.

Over hoe je dan kan loslaten heb ik al eens een verhaal geschreven. Maar omdat het de periode is van loslaten, geef ik nog een bijkomende oefening.

En die gaat over zelfzorg. En zelfzorg is recht evenredig verbonden met goed kunnen loslaten. Dus neem blad en papier. Verdeel je blad in twee kolommen. In de eerste kolom schrijf je: doe ik al. in de tweede kolom schrijf je: doe ik nog niet. Ik geef hier een lijstje, overloop het en schrijf het in de juiste kolom.

Ga nadien aan de slag met de zaken die in jouw tweede kolom staan. Hoe beter je voor jezelf zorgt, hoe beter je kan genieten van de bladeren die vallen -:)

– Jezelf complimentjes geven voor wat je goed doet
– Het niet zeker weten en toch een eerste stap proberen te zetten
– Dingen opnieuw mogen doen
– Jezelf ruimte geven om te voelen
– Het vieren wanneer je iets bereikt hebt
– Iets doen dat je blij maakt
– Helemaal niets meer moeten
– Iemand vertellen hoe je je voelt
– Jezelf toestaan om een rotdag te hebben
– Jezelf de tijd geven om te wennen aan nieuwe dingen
– Erkennen dat je niet alles kunt
– Doen wat je wél kan
– De verwachting loslaten dat je meer moet kunnen dan je tot nu toe kon
– Om hulp vragen
– Jezelf niet vergelijken
– Een snipperdag nemen
– Jezelf vergeven
– De ander vergeven
– Even glimlachen wanneer je jezelf in de spiegel ziet
– Jezelf toestemming geven om fouten te maken
– 3 keer per dag 3 minuten bewust ademhalen door de buik
– Je grenzen kennen en bewaken
– Terugkomen nadat je jezelf bent kwijtgeraakt
– Jezelf zachtjes strelen
– Doen wat belangrijk voor je is
– Geld besteden aan iets wat voedend voor jou is
– Accepteren hoe iets gelopen is
– Even niets doen
– Sorry zeggen zonder jezelf op de kop te blijven kloppen
– Lege ruimte in je agenda overlaten
– Tegen jezelf zeggen (liefst in de spiegel terwijl je naar jezelf kijkt): “Je mag er zijn. Met alles dat je nu bent. Jij prachtig mens.”

Een prachtige, helende oefening. Waarna je volop kan genieten van de vallende bladeren.

Jij kan het! Ik geloof in jou.
Doe mee. Laat los wat jou niet meer dient en straal!